Αποποίηση Ευθύνης

Δηλώνεται ότι η ευθύνη των αναρτήσεων, καθώς και του περιεχομένου αυτών ανήκει αποκλειστικά στους συντάκτες τους, ρητώς αποκλειόμενης κάθε ευθύνης σχετικά του ιστότοπου. Το αυτό ισχύει και για τα σχόλια που αναρτώνται από τους χρήστες σε αυτό.

Τετάρτη 2 Απριλίου 2025




SKIN ALLEY





Focus on the Underground





Στην γρήγορα αναπτυσσόμενη underground μουσική σκηνή του Λονδίνου στα τέλη της δεκαετίας του '60, νεο-σχηματισθέντα γκρουπ ξεπηδούσαν με ακόμα πιο γρήγορη συχνότητα. Με την σταθερά αυξανόμενη συχνότητα των live στο μουσικό κύκλο των κλαμπ και των κολλεγίων, ήταν η εποχή που πρόθυμα ώτα, ενθάρρυναν και καλωσόριζαν τον πειραματισμό. Το καλοκαίρι του 1969, μία νέα εταιρεία ξεπήδησε στο δυτικό Λονδίνο, η Clearwater Productions, της οποίας οι μουσικές ρίζες ήταν αυστηρά στοχευμένες στα στρατόπεδα της progressive και της underground μουσικής.

Night Time



Skin Alley - Skin Alley (CBS - S 63847) 1969

Η Clearwater ιδρύθηκε από τον Doug Smith, τον Richard Thomas και τον Max Taylor. Λίγους μήνες μετά την ίδρυση της, θα κέρδιζε την δημοσιότητα με την παρουσίαση σχημάτων όπως οι καινοτόμοι High Tide, οι Cochise και οι Trees. Η εταιρεία θα διακρινόταν επίσης για την παρουσίαση ενός από τα πιο ευφάνταστα γκρουπ που ξεπήδησε από την αντικουλτούρα το 1969, τους Skin Alley. Αποτελούμενοι από τους Bob James (φωνητικά, κιθάρα, φλάουτο, σαξόφωνο, μέλοτρον), Thomas Crimble (φωνητικά, μπάσο), Krzysztof Henryk Juskiewicz (φωνητικά, κίμπορντς και μέλοτρον) και Alvin Pope (ντραμς, κρουστά), οι Skin Alley ήταν ένα υβρίδιο μουσικών επιρροών, που κυμαίνονταν από την τζαζ στην φολκ και στα μπλουζ, όλα μαζί μπλεγμένα και με ένα μοναδικό αποτέλεσμα. Έχοντας σχηματιστεί το 1968, η μπάντα υπέμεινε μια σειρά αλλαγών στο lineup, βάζοντας στο σχήμα ακόμα και τον Max Taylor της Clearwater. Με την θητεία του Max Taylor δεν ήταν περίεργο που η Clearwater τους ανέλαβε, μόλις αποφάσισαν να ασχοληθούν επαγγελματικά, την άνοιξη του 1969.



All Alone




Τα live ήταν πολύ δύσκολο να έρθουν για ένα σχήμα χωρίς συμβόλαιο για ηχογράφηση και ακολουθώντας το παράδειγμα της ηγέτιδος εταιρείας στην underground μουσική, Blackhill Enterprises, η Clearwater κανόνισε δωρεάν συναυλίες για την μπάντα με σκοπό το χτίσιμο ενός σταθερού κοινού. Αυτό το τέχνασμα αποδείχτηκε ευεργετικό, με το κοινό να αυξάνεται και ο underground τύπος τελικά πρόσεξε την μπάντα. Το καλοκαίρι του 1969 οι Skin Alley είχαν εξασφαλίσει μία φήμη σαν μπάντα του λαού, παίζοντας δωρεάν. Η τύχη τους χαμογέλασε τον Αύγουστο του 1969 όταν εμφανίστηκαν σε μια σειρά από συναυλίες τρία συνεχόμενα Σαββατοκύριακα στο All Saints Hall στο Ladbroke Grove, πράγμα που έκανε η Clearwater εκμεταλλευόμενη τις εκδηλώσεις για να αναδείξει τα σχήματα που είχαν υπογράψει σε αυτήν. Η τελευταία συναυλία του Αυγούστου αποδείχθηκε ιδιαίτερα ενθυμητική, με τους High Tide και τους Skin Alley να εμφανίζονται μαζί με ένα άγνωστο γκρουπ. Όπως ανακαλεί στη μνήμη του ο Doug Smith, το γκρουπ αυτό εμφανίστηκε και απλά ζήτησαν αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον εξοπλισμό μας. Η Clearwater συμφώνησε να ανοίξουν την συναυλία, και αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση των Hawkwind. 

Living in Sin





Την συναυλία αυτή παρακολούθησε επίσης ο ραδιοφωνικός παραγωγός John Peel, ο οποίος πολύ εντυπωσιασμένος, προσκάλεσε τους Skin Alley να ηχογραφήσουν ένα σέσιον για το σόου του "Top Gear" στο Radio One τον επόμενο μήνα. Από εκείνη την συναυλία οι Skin Alley πήραν πολύ καλή κριτική από το μουσικό περιοδικό Zig Zag. Πραγματικά ήταν τότε που έγιναν οι διαπραγματεύσεις ανάμεσα στον μάνατζερ Richard Thomas και διάφορες δισκογραφικές για να εξασφαλιστούν οι ηχογραφήσεις τους. Ο Richard Thomas έβαλε μια αγγελία στην Melody Maker που έλεγε ότι η μπάντα θα μπορούσε να "κλειστεί" μέσω του ίδιου. Ένας τύπος από την RCA τηλεφώνησε. Εκείνο τον καιρό η RCA επρόκειτο να ξεκινήσει μία underground θυγατρική, που την είπε Advent και επιθυμούσε η πρώτη υπογραφή της νεοσύστατης εταιρείας να είναι οι Skin Alley. Έχοντας πάρει την προσφορά ο Richard Thomas έκανε ένα γύρο από όλες τις άλλες εταιρείες μήπως κάνει κάποια καλύτερη συμφωνία, αλλά διάφορες εταιρείες απέρριψαν την συνεργασία. Ωστόσο η CBS είπε το ναι. Ενδιαφέρονταν πραγματικά και ήταν φανερό ότι η άποψη τους ήταν πολύ διαφορετική από των υπολοίπων.


Tell Me




Έτσι, τον Νοέμβριο του 1969, οι Skin Alley πέρασαν την πύλη των στούντιο της CBS, για να ηχογραφήσουν το ντεμπούτο άλμπουμ τους. Στην καρέκλα της παραγωγής καθόταν ο Dick Taylor, ο κιθαρίστας των Pretty Things, ο οποίος είχε μόλις αφήσει την μπάντα για να ξεκινήσει καριέρα σαν παραγωγός. Αργότερα θα αναλάμβανε την παραγωγή των ντεμπούτο άλμπουμ των αδελφών σχημάτων στην Clearwater, των Trees, των Cochise και των Hawkwind. Ο δίσκος ήταν ένα ωραίο και ορίτζιναλ ντεμπούτο, που γεφύρωνε τους κόσμους της τζαζ ροκ και της progressive, με επιλεγμένα κομμάτια τους από τα live τους. Το "Living in Sin" ήταν μία πολύ όμορφη έναρξη που επιδείκνυε τις τζαζ ευαισθησίες του γκρουπ και ίσως αποτελούσε το πιο γνωστό τους κομμάτι, έχοντας συμπεριληφθεί στο άλμπουμ "Fill Your Head with Rock" το 1970. Το "Tell Me" ήταν πιο progressive κομμάτι. Άλλα ωραία κομμάτια ήταν το ανατρεπτικά σκοτεινό "All Alone", το πιο ελαφρύ "Country Aire" και το ιδιαίτερα ενθυμητικό "Night Time".

Country Aire





Πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ, η μπάντα ανέβασε τους ρυθμούς της όσο αφορούσε στα live και σταδιακά έπιασαν ένα μεγαλύτερο κοινό του Αγγλικού underground κύκλου. Με την μίξη του άλμπουμ έτοιμη η CBS αισθάνθηκε την ανάγκη μαζί με την κυκλοφορία του άλμπουμ τους να συμβαδίζει η κυκλοφορία ενός σινγκλ. 

Concerto Grosso (Take Heed) (Going Down The) Highway




Σινγκλ και άλμπουμ κυκλοφόρησαν την 6 Μαρτίου του 1970 και για να σηματοδοτήσουν την κυκλοφορία τους οι Skin Alley έδωσαν τις πρώτες συναυλίες τους εκτός Αγγλικού εδάφους, με παραστάσεις στην Γαλλία, σε κοινή εμφάνιση με τους Edgar Broughton Band και τον Kevin Ayers. Οι κριτικές υποδέχτηκαν με πολύ θέρμη το "Skin Alley", οδηγώντας σε περαιτέρω εμφανίσεις τους στο The Roundhouse και στο Marquee Club, μαζί με άλλες σε κολλέγια και κλαμπ. Αρχές του καλοκαιριού του 1970 η CBS είχε αποκτήσει αρκετή εμπιστοσύνη στην μπάντα για να τους δώσει περισσότερο χρόνο στα στούντιο ώστε να ηχογραφήσουν το δεύτερο άλμπουμ τους. Οι Skin Alley κατευθύνονταν πια προς το Pagham και ακόμα πιο πέρα. (To Pagham and Beyond - 2ο άλμπουμ τους).

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2025



HUNT & TURNER



Hidden Gems



Hunt & Turner – Magic Landscape (The Village Thing – VTS 11) 1972

Ένα folk-rock άλμπουμ, που κυκλοφόρησε το 1972 από την δισκογραφική Village Thing. 

Ο Ian Hunt και ο John Turner πρωτοσυναντήθηκαν το καλοκαίρι του 1970 και το άλμπουμ αυτό ήταν το αποτέλεσμα της συνεργασίας τους.

Ήταν δύο από τους πιο περιζήτητους session μουσικούς της εποχής εκείνης.









Mr. Bojangles






Ο μπασίστας και κιθαρίστας John Turner μόλις είχε αφήσει τους Pigsty Hill Light Orchestra και ο Ian Hunt, ένας μάγος της κιθάρας και εξαιρετικός τραγουδοποιός, ο οποίος ήταν ήδη μεγάλο όνομα στη σκηνή του Bristol, έψαχνε να βρει τρόπο να αναδείξει το ταλέντο του.

Hold Me Now

 




Και οι δυο τους είχαν κοινό εφαλτήριο το θρυλικό Bristol Troubadour Club, το οποίο ο Turner διεύθυνε για αρκετά χρόνια και μέσα σε κάποιους μήνες το ντουέτο άρχισε να μαζεύει φαν από την Αγγλία, αλλά και όλη την Ευρώπη.

Silver Lady






Αυτό το άλμπουμ πήγε κατευθείαν στο νο6 στα chart της folk της Melody Maker με το που κυκλοφόρησε. Χρόνια μετά ο Ian Hunt εξακολουθεί να δημιουργεί φανταστική μουσική, ενώ συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους Άγγλους κιθαρίστες και ο John Turner μέχρι πρόσφατα σχετικά, ήταν ένας από τους πιο αξιοσέβαστους παρουσιαστές του BBC. 

Living Without You






Ακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες και πολύ όμορφα φωνητικά, που συνοδεύονται από ηλεκτρικό μπάσο και bongos είναι οι περισσότερες συνθέσεις αυτού του υπέροχου, σπάνιου και καλά κρυμμένου άλμπουμ των αρχών της δεκαετίας του '70.

Magic Landscape








ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2025





ILIAD





Smooth Jazz Rock Fusion




Ο συνθέτης και πιανίστας Sandy Owen έχει πουλήσει περισσότερους από 150000 δίσκους από την 1η του δουλειά το 1975 μέχρι σήμερα. Τα άλμπουμ του και τα σινγκλ του καλύπτουν την jazz rock, fusion και New Adult Contemporary. Οι σόλο δουλειές του έχουν φτάσει ως το νο5 στα εθνικά chart. Κι όμως ακόμα και σήμερα κανένας δεν αναγνωρίζει το όνομα του. 

Beyond the North Wind




Ο μεγαλύτερος αδελφός του Ted, έπαιζε ήδη πιάνο ένα χρόνο, όταν ο Sandy άρχισε να κάνει μαθήματα. Ήταν κάπου δέκα χρονών όταν κατάφερε να κάνει συνθέσεις και να παρουσιάζει τις δουλειές του σε κοινό.

Distances Theme / Interplosion




Στα 12 χρόνια του, ο Sandy, ο αδελφός του Ted στα ντραμς και ο τρίτος αδελφός Barry στο σαξόφωνο σχημάτισαν την πρώτη τους μπάντα The Five Keys, ένα surf σχήμα με δύο κιθαρίστες. Αυτό το γκρουπ μετονομάστηκε στους The Cavaliers και στα 13 του ο Sandy και η μπάντα έκαναν την πρώτη τους ηχογράφηση, ένα ορίτζιναλ bossa nova και surf θέμα.

Far from Yesterday




Το 1965 η διασκευή του "The In Crowd" των  Ramsey Lewis Trio είχε γίνει ένα εθνικό ποπ χιτ, που σύστησε τον ταλαντούχο νέο στον κόσμο της jazz. Ο αδελφός του Ted, που είχε ξεκινήσει επίσης να ακούει jazz, σύστησε τον Sandy σε ένα πιανίστα που λεγόταν Les McCann και ο οποίος έγινε η μεγαλύτερη επιρροή του νεαρού Sandy.

Canterbury




Ο Sandy τελειοποίησε τα jazz κομμάτια του κατά την περίοδο που πήγαινε στο γυμνάσιο, γράφοντας και παρουσιάζοντας σε ένα σχήμα με τον Ted και έναν φίλο τους τον Larry Andrews στο μπάσο. Η μουσική κορύφωση της περιόδου του στο γυμνάσιο ήταν να παρουσιάζει τις συνθέσεις του στο σαλόνι του σπιτιού του με κοινό που έφτανε τα 90 άτομα.

Aegean Wanderer





Iliad- Distances (Northern Lights Records – NL 6175) 1976

Το 1972, ενώ βρισκόταν στο πανεπιστήμιο, στο Irvine της Καλιφόρνια το τρίο διεύρυνε τους ορίζοντες του συμπεριλαμβάνοντας ηλεκτρικά όργανα και πήρε το όνομα Iliad. Δύο DJ'ς από το τοπικό τζαζ ραδιοφωνικό σταθμό έδειξαν έντονο ενδιαφέρον για την δουλειά των Iliad και έκαναν την παραγωγή του πρώτου άλμπουμ τους, αλλά στάθηκε αδύνατο να κάνουν συμφωνία με δισκογραφική. 

Τελικά το 1975, αποφάσισαν τα αδέλφια να βγάλουν οι ίδιοι τον δίσκο τους.







Whisper




Το Distances κυκλοφόρησε στην δική τους δισκογραφική Northern Lights Records και έγινε το πιο περιζήτητο άλμπουμ της χρονιάς στον jazz σταθμό του Los Angeles. Το άλμπουμ είναι καλοδουλεμένη jazz-rock με ενδιαφέροντα progressive περάσματα, που σε κάποιους μπορεί να θυμίσουν τη σκηνή του Canterbury. Το πιάνο κυριαρχεί και ξεχωρίζει, ενώ υπάρχει και μία πολύ ενδιαφέρουσα 11λεπτη διασκευή του κλασικού ''Norwegian Wood'' των Beatles.

Norwegian Wood





Iliad - Sapphire House  (Northern Lights Records – NL 6178) 1978

Το Sapphire House ήταν το δεύτερο άλμπουμ τους και πήγε σε άλλο επίπεδο την δουλειά τους. 

Και σε αυτό το άλμπουμ τον πρώτο λόγο έχει το πιάνο και υπάρχει πολύ groove σε διάφορα μέρη, jazz fusion και μελαγχολικά ατμοσφαιρικά θέματα με όμποε και γυναικεία φωνητικά χωρίς στίχο να συνοδεύουν. 









Waterfall






Με την πάροδο των χρόνων οι επιρροές του Owen επεκτάθηκαν από την jazz (McCann, Lewis, Joe Zawinul, Keith Jarrett) στην contemporary instrumental (Brian Eno) και την μοντέρνα κλασσική (Philip Glass, Aaron Copland, Holst, Erik Satie). Από τo 1977 ξεκίνησε να διδάσκει πιάνο, ενώ παράλληλα δούλευε ως σύμβουλος ηλεκτρονικών υπολογιστών και παρουσίαζε την δουλειά του στο πιάνο τα βράδια. Ένας εμπνευσμένος και με επιρροή καλλιτέχνης που όπως λέει ¨...είναι η σύνδεση με το κοινό, που ζωντανεύει την μουσική εκείνη τη στιγμή. Η εμπειρία της ενέργειας που μοιράζεται, κάτι απόλυτα συναρπαστικό..."



ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Διαβάστε/Ακούστε επίσης